Kerstavond op de Canadian War Cemetery op de Holterberg, een jaarlijks terugkerend moment dat altijd een zekere spanning met zich meebrengt. De grote vraag is steevast: zal het weer ons gunstig gezind zijn? Dit jaar leek het antwoord echter onverbiddelijk ‘nee’, want de regen viel met bakken uit de hemel.

Ondanks de grijze lucht en de gestaag vallende regendruppels begaven we ons naar de begraafplaats. Daar namen we de tijd om te dwalen tussen de graven, gesprekken aan te knopen met ‘bekenden’ en ons voor te bereiden op wat komen ging. Gelukkig bood het informatiecentrum een welkome schuilplaats, geopend speciaal voor ons.

De weergoden waren ons dan misschien niet goed gezind, maar het publiek wel. Ondanks het onstuimige weer was er een opmerkelijke opkomst, wat zowel ons als de organisatie een warm gevoel gaf. De kinderen begonnen, na een hartelijk welkomstwoord, met het plaatsen van windlichten, ondersteund door de volwassenen. In deze barre weersomstandigheden was het duidelijk dat een lange ceremonie geen pretje zou zijn.

Dit jaar hoorden we onze muzikale collega’s die de midwinterhoorn bespeelden slechts van een afstandje, zonder de gelegenheid om met hen te spreken. Ze hadden een drogere plek gevonden op de oorlogsbegraafplaats, maar desondanks was het optreden ondanks het gure weer indrukwekkend en gedenkwaardig.

Na afloop van het optreden genoten we van een welverdiend bekertje thee dat we zelf hadden meegebracht. Een kleine, maar essentiële bron van warmte in de koude avond. Het was hartverwarmend om te ervaren hoe de eenvoudige handeling van het delen van een warme drank ons troost bood.

Als blijk van waardering ontvingen we namens de organisatie allemaal een kerstpakketje. Dit gebaar versterkte het gevoel van saamhorigheid en waardering voor ieders inzet. Na het nuttigen van de thee en het genieten van een wafel begon voor ons de Kerst officieel. Met een voldaan gevoel ging eenieder huiswaarts om het feest in te luiden.

Op de Holterberg was de Kerst, ondanks de onstuimige start, op een traditionele en betekenisvolle wijze begonnen.

Foto’s

Ronald Hissink & Erwin Hoogenboom