Kerstavond op de Canadian War Cemetery, Holterberg

Het blijft een jaarlijks moment vol betekenis en emotie. De grote vraag vooraf is altijd: zal het weer ons goedgezind zijn? Dit jaar was het antwoord een voorzichtig “misschien”. Het bleef droog, maar er stond een koude wind. Sfeervol zeker, maar brrr… wat was het koud. En die kou en wind hadden duidelijk invloed op onze instrumenten én op onszelf.

De opkomst was, ondanks de kou, opnieuw indrukwekkend. Het lijkt erop dat de gebeurtenissen in de wereld mensen aansporen om bewuster stil te staan bij momenten van herdenking. Dat gaf ons als band een warm gevoel.

Zoals altijd gaven de collega’s van de midwinterhoorns de aftrap. Tijdens het opstellen klonken hun instrumenten al over de begraafplaats. Samen met de kinderen liepen wij voorzichtig de trappen op om daarna al spelend over de begraafplaats naar voren en omhoog te lopen en ons op te stellen. Dat ging niet zonder moeite, want ook hier merkten we al snel de invloed van het weer op zowel de muzikanten als de instrumenten.

Na een hartelijk welkomstwoord begonnen de kinderen, geholpen door volwassenen, met het plaatsen van de windlichten. Het was mooi om te zien hoe jong en oud samenwerkten aan dit bijzondere eerbetoon. In de verte klonk opnieuw het geluid van de midwinterhoorns. Om en om speelden zij en wij. Het was eerlijk gezegd niet ons beste optreden; door de kou en de wind hadden we flink wat uitdagingen.

Gelukkig had iedereen het koud en werden de kaarsen nog nooit zo snel neergezet. Daardoor viel ons spelen gelukkig niet al te veel op.

Als blijk van waardering ontvingen we van de organisatie een kerstpakketje. Dit warme gebaar onderstreepte de saamhorigheid en de waardering voor onze inzet. Na afloop hebben we bij de auto’s nog even nagepraat en iets warms gedronken; de zelf meegebrachte warme chocolademelk deed goed. Ook namen we daar afscheid van Lucy van de Lowland Brigade Pipe Band uit Zwolle. Zij heeft ons ondersteund omdat bij een van onze andere leden het verlof was ingetrokken. Daarna keerde iedereen, na een laatste blik op de serene begraafplaats, voldaan huiswaarts om de kerst officieel in te luiden.

Zo begon Kerstmis op de Holterberg: een avond van terugkijken, maar ook van vooruitkijken. Met ons kleinere gezelschap worden optredens steeds meer een uitdaging, soms zelfs zo dat we moeten afzeggen. Maar voor nu genieten we eerst van de feestdagen en de warmte van dit moment.